Als je werkt in de uitvaart, zijn stress en spanning constante metgezellen. Het is werken onder druk: een betekenisvolle opdracht moet in enkele dagen perfect geklaard worden. Daarbij heb je als uitvaartbegeleider te maken met mensen die emotioneel geraakt zijn. Ze zijn een geliefde kwijt en zijn verdrietig of zelfs wanhopig. In die emotie kom ik in beeld om dingen te bepreken en te regelen, de organisatorische en zakelijke molen begint te draaien. De ene familie is erg blij dat je er bent en bij de andere familie voel ik (eerst) weerstand.

In de dagen dat ik samen met een familie de uitvaartplechtigheid voorbereid, word ik soms onverwacht geraakt. Het zijn vaak hele simpele dingen/woorden. Een lied, een uitspraak van kinderen, een applaus voor de overledene of ballonnen die worden opgelaten. Ik accepteer dat deze emoties er zijn. Mijn tranen zal ik nooit bij een familie laten zien, maar in de auto komen ze wel. Want hoe professioneel ik ook ben, ik blijf altijd een mens met eigen gevoelens.

emoties