Een tijdje geleden kreeg ik een telefoontje van een mevrouw die met mij in gesprek wilde. Het liefst op een avond vroeg ze mij. Haar kinderen moesten er ook bij zijn, maar wel op korte termijn. Het ging namelijk over haar laatste wensen, want mevrouw had vandaag gehoord dat zij niet meer beter werd….

Op de dag van de afspraak belde ik aan bij het opgegeven adres. De deur werd open gedaan door een zeer vriendelijk ogende, wat oudere man. Fijn dat je er bent begroette hij mij. Ik liep achter hem aan de woning in, waar de rest van de familie al aanwezig was.

Haar leven
Nadat de koffie was ingeschonken, begon mevrouw te vertellen. Over haar leven, haar gezin en haar ziek zijn. Wat duidelijk naar voren kwam was dat ze niet wilde dat haar man en kinderen nog allerlei beslissingen moesten nemen over haar uitvaart. Ze wist ongeveer hoe haar uitvaart eruit moest zien, maar ze wilde samen met haar man en kinderen beslissen. Vandaar dat ze mij uitgenodigd had. Om uit te leggen wat allemaal mogelijk was en om haar laatste wensen vast te leggen.

Ik begon te vertellen welke beslissingen genomen moeten worden als er iemand is overleden. Ik begon bij de laatste verzorging en het opbaren. Mevrouw wilde in een uitvaartcentrum opgebaard worden en ik mocht haar verzorgen. Een van de dochters vroeg toen aan haar moeder of zij met haar zus de laatste verzorging mocht doen. Mevrouw en de rest van de familie was ontroerd door dit gebaar.

Rode roos
Ik vroeg de familie of zij bekend waren met de 24-uurkamer bij het uitvaartcentrum. De familie krijgt dan een sleutel van een kamer en kan op ieder gewenst moment zelf naar binnen. Ze waren hiervan niet op de hoogte, maar het sprak hen erg aan. Toen we bij het onderwerp bloemen aankwamen vertelde mevrouw dat zij een witte kist met rode rozen altijd zo mooi vond. Gezien haar ziekte wilde ze graag in plaats van bloemstukken een gift voor het KWF Kankerfonds. Dit moest op de kaart komen. Ik gaf daarop aan dat het dan mooi is om de mensen 1 rode roos mee te laten nemen. Dat vond ze een goed idee. Dus ook deze laatste wensen werden door mij vastgelegd.

Bijzonder laatste wens
Vlak voordat ik weer weg wilde gaan, gaf mevrouw mij een handgeschreven brief. Of ik deze aan het eind van de plechtigheid, namens haar, voor wilde lezen. Ik dankte haar voor het vertrouwen in mij en beloofde dat ik dit namens haar wilde doen.

Enkele weken later kwam het telefoontje waar ik rekening mee had gehouden. Ik reed ’s avonds laat naar de familie en samen maakten we een begin met het uitvoeren van de laatste wensen van mevrouw.

De uitvaart
De dagen tussen het overlijden en de uitvaartplechtigheid zijn precies zo gegaan als we samen hebben besproken. Ik heb aan het eind van de plechtigheid de brief van mevrouw voorgelezen.
Ik sloot af met haar eigen woorden: Ga verder met jullie leven, geniet ervan zolang het kan, maar vergeet mij niet……

Haar laatste wensen