Lintenritueel

Vroeg in de ochtend gaat mijn telefoon. Als ik de naam van één van mijn beste vriendinnen zie staan, ben ik even in verwarring en dringt nog niet helemaal tot mij door waarom ze belt op mijn werktelefoon. Zodra ik haar stem hoor, komt de boodschap binnen. Haar vader is onverwacht overleden. Ze vraagt of ik hen kan komen helpen.

Tijdens het bespreken van de uitvaart geeft mijn vriendin aan dat ze graag het lintenritueel zou willen toepassen. De rest van de familie kijkt ons aan en wil graag weten wat het ritueel inhoud. We leggen uit dat er linten in de handen van de overledene liggen. Na het sluiten van de kist blijft er een stukje van de linten buiten de kist. Door op het allerlaatste moment dat ze samen zijn het lint door te knippen, wordt symbolisch de band met haar man en hun vader en opa verbroken. Mensen vinden het vaak moeilijk om hun overleden dierbare los te laten. Door het lintenritueel toe te passen, ben je tot het laatst met elkaar verbonden. Zelfs als de deksel op de kist ligt.

In de dagen voor de uitvaart wordt door iedereen een kleur lint gekozen. Op de avond voor het afscheid leg ik samen met mijn vriendin, haar man en kinderen én haar moeder de linten in de handen van haar man en hun vader en opa. Daarna sluiten zij de kist definitief , maar een deel van de linten blijven buiten de kist hangen.

Na de afscheidsplechtigheid, als iedereen uit de aula is, worden de (levens)linten doorgeknipt en zo wordt symbolisch hun aardse band met haar man, hun vader en opa verbroken. Na afloop in de koffiekamer zie ik dat de stukjes lint om de polsen van een aantal kleinkinderen zitten als armbandje. Zo is opa toch nog dichtbij……