Op een avond, ik lag al in bed, werd ik gebeld door een collega uitvaartonderneemster. Of ik een melding van haar over kon nemen. Ze gaf mij het telefoonnummer van de familie, zodat ik contact met hen op kon nemen. Ik kreeg een dochter aan de lijn. Omdat het al zo laat was, vroeg ik of ze wilde dat ik nog kwam of dat ze liever tot de volgende dag wilde wachten. De dochter gaf aan dat ze het fijn zou vinden als ik nu nog even kwam. Een half uur later zat ik in de auto op weg naar deze familie.

Daar aangekomen trof ik twee intens verdrietige dochters van de overleden mevrouw aan. Ze gaven aan dat hun kinderen van een feestje werden gehaald om nog afscheid te kunnen nemen van hun oma. Hun vader lag boven te slapen, maar die maakten ze niet wakker. Hij zou helaas niet begrijpen wat er aan de hand was en zou alleen maar onrustig worden als hij gestoord werd in zijn slaap. Eén van de dochters bleef die nacht, zoals vele voorgaande nachten, slapen bij vader. De liefde voor vader en moeder die ik deze avond voelde, bleek een constante factor te zijn.

Zorgen om vader
De volgende dag was ik al weer vroeg bij de familie. Er moest het nodige geregeld worden. De vraag hoe nu verder met vader, want hij kon niet thuis blijven wonen, maakte hen allemaal dubbel verdrietig. Tot en met de dag van de uitvaart hebben de dochters in hun ouderlijk huis liefdevol voor hun vader gezorgd. Ze zijn bij hem blijven slapen om te zorgen dat vader niet nog meer uit zijn doen zou raken. Na de uitvaart moest vader, tot groot verdriet van de dochters, opgenomen worden in een verzorgingshuis.

Telefoontje
Ongeveer 8 weken na de uitvaart van hun moeder werd ik ’s morgens gebeld door één van de dochters. “Mieke” zei ze, “het gaat niet goed met papa”. We willen allemaal dat jij ons weer gaat helpen als papa komt te overlijden. Heb je tijd?” Ik zei dat ik er voor hen zou zijn zodra dat nodig was. Dat betekende voor mij dat, mocht ik nog een melding van overlijden krijgen, ik deze melding door zou verwijzen naar een collega. Ik kan drie families tegelijk begeleiden. En ik was al twee families aan het begeleiden. Omdat ik persoonlijke aandacht belangrijk vind en ik er voor 200% voor de familie wil zijn, kan ik maximaal 3 families tegelijk begeleiden.

Weer thuis
’s Avonds kwam het bericht dat vader was overleden. Precies 8 weken en 1 dag na het overlijden van hun moeder was ik weer terug bij de familie om ze opnieuw te helpen. “Mama heeft papa opgehaald” vertelden de dochters toen we met z’n drieën aan het bed van hun vader stonden. Ze vroegen mij of ik de laatste wens van vader kon vervullen. Hij wilde zó graag naar huis vertelden de dochters. Dat ging ik regelen. De volgende dag bracht ik vader weer thuis…..

Mariastraat