Op verzoek van de overledene vindt het afscheid plaats op een andere locatie dan in de aula van het crematorium. Hij vond het daar maar niks zoals hij zelf zei. Op de dag van de uitvaart arriveer ik aan het einde van de ochtend met de familie en de overledene bij Hof te Boekelo. Het is koud buiten en er ligt sneeuw, maar binnen is de open haard aan en branden overal kaarsen.

De genodigden worden warm ontvangen met koffie en thee met wat lekkers erbij. Er is gelegenheid om afscheid te nemen, de familie te condoleren, rond te lopen en met elkaar te praten. Na enige tijd begint, met een prachtig muziekstuk, een korte herdenking. Beide kleinkinderen lezen een gedichtje voor dat ze speciaal voor opa gemaakt hebben. Daarna vertelt de dochter haar herinneringen aan haar vader en sluiten we af met een mooi muziekstuk.

Na de herdenking staan er voor iedereen lekkere broodjes, melk, jus d’orange en een glaasje wijn of bier klaar. Bij Hof te Boekelo kan de invulling en aankleding van het afscheid door een familie zelf worden bepaald. Gedurende het hele samenzijn is het mogelijk voor de naasten om nog even bij de kist te staan en afscheid te nemen van de overledene. De sfeer is ontspannen en meerdere malen hoor ik dat mensen niet weten dat een afscheid ook op deze manier en op een dergelijke locatie kan plaatsvinden.

Aan het einde van het samenzijn vraag ik de mensen buiten een erehaag te vormen. De overledene en de familie worden zo uitgeleide gedaan door de genodigden.

De familie kijkt terug op een warm en liefdevol afscheid op een bijzondere locatie.